(Nog even) dicht bij ons

Lucas’ lichaam is nog even dicht bij ons. Ondanks de tijdsgeest, kiezen we bewust voor thuisopbaring. Want ons kind moeten ‘stockeren’ in een anoniem funerarium voelt helemaal fout. Voor ons gezin is de nabijheid van zijn dode lichaam in onze living een geruststelling; misschien nog het meest voor Ruth, die bij thuiskomst steeds ‘opgelucht’ checkt of Lucas er nog is.

IMG_0451

Het groeten van Lucas, selectief en strak geregisseerd binnen het weekend, was tegelijk vermoeiend en heel deugddoend. Tranen van verdriet, gemis en veel troost scheppen verbondenheid en verpletteren (hopelijk voorgoed) de schroom Lucas’ naam uit te spreken en herinneringen op te halen.

De komende week keert de rust terug en is ons huis weer helemaal voor ons gezin. Vijf dagen om de uitvaart verder op punt te stellen met voldoende tijd voor elkaar zodat we voldoende opgeladen een waardig afscheid kunnen trotseren.

16 gedachten over “(Nog even) dicht bij ons”

  1. Sterkte in deze periode van het afscheid. We zijn blij te mogen vernemen dat Lucas bij jullie is zolang dat kan, dit voelt ook voor ons als buitenstaanders het beste aan. Gemis en verdriet… ons medeleven om dit pijnlijk verlies te kunnen dragen. Een afscheidsgroet van ons allen aan jullie genegen koning, Lucas. Hij is de naam koning meer dan waard. Eva VS en kinderen

  2. Veel sterkte in deze periode! Wat mooi en krachtig dat jullie Lucas zo lang mogelijk in jullie midden houden. Een prachtig gebaar, een echte koning waardig!

  3. Hoe anders en mooi en symbolisch is de naam van jullie blog geworden: Lucas blijft bij ons. For life. Dikke knuffel, lieverds. xxx

  4. Zo fijn, dat hij nog gewoon bij jullie kan zijn… Ik begrijp jullie gevoel daarbij volkomen.
    Veel sterkte nog voor de komende dagen, weken en maanden.
    En Lucas, die zal ik nooit vergeten en zijn naam zal ik nog vaak uitspreken. Hij is een ware held, een echte koning! xxxx

  5. Jullie kennen me niet. En ik ken jullie niet. Ik herinner me niet hoe ik op jullie blog terecht gekomen ben, maanden geleden. Mijn medeleven intens, mijn moederhart plaatsvervangend pijn. Stil en zacht aanwezig. De grootsheid van jullie en Lucas. In een pijn die je niemand ter wereld toewenst. Een kaarsje brandend. Lucas for life.

  6. Ik ben zo blij met de foto van Lucas’ handje want dat was zo mooi, hoe zijn handjes naast zijn lichaam lagen en nog omgeven waren door zijn kostbare schatten. Dank je!

  7. Heel mooi, maar tegelijk ook confronterend, zoals Lucas nu in jullie midden ligt. We vonden het heel fijn hem nog te kunnen groeten. Akke maakte bij thuiskomst onmiddellijk het lego-werkje van en voor Lucas. Hij wilde het hem daarna komen geven. Het prijkt nu op zijn kamer. Een stukje Lucas voor hem om nooit te vergeten.

  8. Ik zie Lucas nog genieten op de Juniornamiddag van KiKOV, waar jullie als gezin ook aanwezig waren. Op de foto wou hij niet staan, maar van de pannenkoeken heeft hij gesmuld…
    Mooi dat jullie dit als gezin willen/kunnen verwerken, al zal dit niet altijd gemakkelijk gaan…
    Ik wens jullie warme momenten samen!

  9. Het is met tranen in de ogen dat ik dit lees. Moge alle goeie herinneringen jullie sterkte geven. Lucas zal er altijd zijn.
    Mijn innige deelneming.

  10. Zo opgelucht dat Koning Lucas in zijn warme omgeving mag blijven. We wensen jullie alle sterkte en kracht en liefde in deze intense, verdrietige dagen. Ons kaarsje blijft branden, want ook jullie verdienen dat.

  11. Ik ken jullie niet, jullie kennen mij niet.
    En toch.
    Ik volg jullie verhaal al even en keer op keer laten jullie mij achter met rillingen. Geen koude rillingen, maar warme.
    Zo puur, zo mooi geschreven.
    Zo puur, zo mooi hoe en wat jullie voor en door Lucas deden en doen.
    Zo puur, zo mooi, zo eerlijk en zo open.
    Ik wens jullie dan ook uit de grond van mijn hart dat jullie zo puur, zo mooi en zo open kunnen blijven. Opdat mensen jullie zouden omringen met dezelfde warmte die jullie aan Lucas gaven en geven. Opdat jullie zouden mogen gedragen worden in het onmenselijke verdriet. Opdat jullie op een dag enkel nog met een lach aan Lucas zouden denken. Een lach die het verdriet overstemt.
    Ooit.
    Geloof erin.

  12. Lieve Tomas, lieve Dieuwer… al een week lang probeer ik woorden te geven aan dat wat geen woorden kan hebben…. Hier branden kaarsjes, voor Lucas en voor jullie gezin. Ik wens jullie heel veel sterkte, we dragen jullie en Lucas mee tot voorbij de regenbogen, tot voorbij de horizon…
    Het is zo ontroerend mooi om te lezen hoe jullie ook deze dagen zo waardig (als een koning verdient), zo ontroerend en zo diep doorleefd beleven, invullen en doorgaan.
    Ik wens jullie ontzettend veel kracht toe voor de komende dagen, weken, maanden….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.