De essentie

Sinds we Lucas op 15 november uit het ziekenhuis mee naar huis kregen, hebben we ons dagelijks de vraag gesteld “Wat kunnen we nog voor Lucas betekenen? Wat hebben we hem nog te bieden?” Het is onze invulling van het werkwoord “koesteren” en bepaalt dagdagelijks ons denken en handelen. Het is deze vraag die maakt dat we gelukkig worden van alles wat we nog met hem kunnen doen. Het is deze vraag die maakt dat we gefrustreerd worden als we zijn pijn en ongemak niet helemaal kunnen wegnemen. 

Sinds enkele dagen berichten we regelmatig van Lucas’ wil om te helpen. Het samen Lego bouwen is (tijdelijk?) over, er kan wel nog een beetje geknutseld worden, maar de meeste voldoening haalt Lucas heel duidelijk uit helpen afdrogen, de was ophangen, afruimen, groenten snijden, tot zelfs Ruth bijsturen (wat natuurlijk niet de bedoeling is). Hij glundert van voldoening als we onze dankbaarheid laten zien, en laat ons regelmatig heel expliciet weten “dat hij met alles wil helpen”. Het is duidelijk dat Lucas, op zijn manier, een antwoord geeft op zijn vraag “Wat kan ik nog betekenen voor mama en papa.” En op die manier geeft hij de essentie van het leven weer: zin vinden in het helpen van anderen. 

De dormicum wordt sinds gisteren avond continu toegediend om de misselijkheid weg te houden. Maar ondanks dit sederend medicijn, blijft Lucas lange heldere momenten hebben. Als hoogtepunt van de dag, na een heel gezellige knutselsessie, haalde Lucas één van zijn twee fluitjes uit zijn ‘schatkist’ en gaf het aan juf Marja. “Voor jou, om te gebruiken in de turnles. Maar alleen jij mag er op blazen.” Het is uitzonderlijk dat Lucas één van zijn “schatten” spontaan weggeeft. 

7 gedachten over “De essentie”

  1. Toch wel erg mooi dat Lucas weet wat het betekent om zin te geven en spontaan wil helpen. De gedachte komt in me op dat hij wellicht -door hetgeen hij tot nu toe meemaakte- ook al over zaken nadenkt waar veel andere kinderen niet echt bij stil staan op die leeftijd. Mama (en andere familieleden) voel(t)(en) hem goed zo gaat aan. Dankzij die intuïtie kan Lucas zich optimaal gekoesterd en geborgen voelen. Het is zo fijn om dat te lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.