Twee jaar

Gisteren was het exact twee jaar geleden dat kanker zijn intrede deed in ons gezin. We herinneren ons de verslagenheid, het verdriet, de angst nog alsof het gisteren was, evenals de overrompeling van die eerste weken: onze zoon, die net als de andere kinderen in ons gezin voordien een bijna blanco medisch dossier had, werd plots van het ene naar het andere onderzoek gesleept. De narcoses, bloednames, scans, röntgenfoto’s, operaties, chemo’s enz. volgden elkaar in een razend tempo op. Veel tijd om na te denken was er niet, we moesten mee met de mallemolen.

Bijna twee jaar later, konden we de nieuwe behandeling in relatieve rust starten. De verslagenheid en het verdriet waren nog steeds groot, de angst nog veel groter. Maar tegelijk kwamen we terug op bekend terrein. We kenden de artsen, de verpleging, de onderzoeken, de afdeling, de hele logica en alle hygiënische maatregelen bij een chemokuur, de hele administratieve rompslomp al. Dat maakte dat we van in het begin al onze aandacht op Lucas en ons gezin konden richten. 

Vandaag staan we mogelijks aan de vooravond van een nieuwe fase, waarin we opnieuw in een heel onbekende situatie terecht komen: ander land, andere taal, ander ziekenhuis ver weg van huis en een ontzettend risicovolle ingreep waarvan de uitkomst heel onzeker is. We zien er als een berg tegenop, maar zullen wellicht ook nu weer weinig keuze hebben. 

Twee jaar na de eerste kennismaking lijkt het alsof we die vreselijke indringer nooit meer zullen kunnen afschudden. Kanker laat zich niet zomaar wegsturen, althans niet zonder een spoor van vernieling achter te laten. We kunnen maar hopen dat we uiteindelijk aan een wederopbouw zullen kunnen beginnen …

6 gedachten over “Twee jaar”

  1. Toen we twee jaar geleden vernamen dat Lucas kanker had viel er een immense stilte in het koffie lokaal. Het nieuws was zo hard, zo onmenselijk. Dat jullie voor een tweede keer door die hel moeten is zo onfair. Weet dat we heel dicht bij jullie zijn.x
    Heel dikke knuffel voor jullie allemaal
    Kristel

  2. Ik bid voor jullie, dat jullie de kracht krijgen om het allemaal vol te houden, om de moed niet te verliezen … én om genezing van die lieve Lucas natuurlijk.

  3. Heel veel succes! Hopelijk worden jullie daar met respect en degelijk ontvangen en krijgen jullie een duidelijk beeld van wat er zoal is aan opties. Wij leven van hieruit met jullie mee! Goede reis xxx

  4. Het is soms nog niet te geloven wat jullie en vooral Lucas allemaal moeten doorstaan. Het is zo oneerlijk…. Wij denken enorm veel aan jullie en zullen de kaars morgen in het koffielokaal extra fel laten branden. Dikke knuffel! xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.