Biefstuk zonder frieten

We zitten op Dagzaal pediatrie. De bloedname deze ochtend was niet ok, rode en witte bloedcellen beneden alle peil, dus moet er een bloedtransfusie gebeuren.

Het is een dag van lang wachten: eerst op de bloedresultaten, daarna op het bloed en vervolgens nog op een pomp. De dagzaal is erg druk, maar Lucas doorstaat het wonderwel. Hij heeft nog steeds veel pijn en een heel vieze smaak in zijn mond en voelt zich nogal slap, maar het lukt toch om even te knutselen.

Ondanks de pijn, slaagt hij erin weer een absolute culinaire topper te creëren: chocoladeijs afgewisseld met pickles chips. Hoe hij het binnen krijgt is ons een raadsel, maar het smaakt en het geeft duidelijk ook energie.

“Lucas jongen, ik ben hier met je biefstuk zonder friet” zegt topverpleegster Rita wanneer ze eindelijk een pomp gevonden heeft om de transfusie te starten. We moeten allebei lachen. Wat een geluk dat er verpleegsters zijn als Rita! Op slag vergeten we onze verveling en sluimerende ergernis. 

Het bloed druppelt rustig in, Lucas heeft het chocoladeijs intussen ingeruild voor ijswater en het knutselen is net weer van start gegaan. Hopelijk zijn we over een uur of twee thuis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.