Grote kleine zus

Ruth beleeft Lucas’ ziekte deze keer heel intens mee. In 2013 was ze pas twee geworden en leefde ze haar eigen vrolijke leventje thuis en in de crèche. Ze had niet echt een idee wat er aan de hand was, al vond ze haar kale broer “heel mooi” en het ziekenhuis geweldig.

Nu is Ruth veel nauwer betrokken. Ze gaat – gelukkig probleemloos – alleen naar school, waar ze heel goed wordt opgevangen door het team, (de gezinnen van) haar klasvriendjes én de klasgenootjes van Lucas. Ze gaat met een brede glimlach spelen én logeren bij familie, buren, vriendjes.

Maar vooral zorgt ze op haar eigen, volledig overtuigde manier, voor haar grote broer die “een stout bolletje in zijn hoofd heeft”. “Papa, mama, jullie moeten naar Lucas gaan, hij is heel misselijk” stormde ze deze morgen onze kamer binnen. En net voor het afscheid op school zei ze met grote ernstige ogen: “goed voor Lucas zorgen he vandaag, want hij is heel ziek en heel misselijk hoor, mama!” 

We zijn trots op onze flinke bezorgde meid!

4 gedachten over “Grote kleine zus”

  1. Ja,ze beleven t meer mee als ze ouder worden.. Ik kan geloven dat t ook hartverwarmend moet zijn, hoe ze met Lucas begaan is.. Een echte grote meid!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.