Zachte kanker

“Mama, hoe krijg je eigenlijk kanker?” vraagt Lucas deze middag aan tafel. “Dat kan op verschillende manieren” zeg ik. “Jij hebt kanker gekregen doordat er toen mama’s eitje samenkwam met papa’s zaadje, één klein verkeerd celletje is gegroeid. En dat celletje is nu kanker geworden.” Lucas denkt even na. “Welk celletje is dat, mama?” “Het is een celletje in jouw spieren. In je lichaam heb je harde delen, voel maar eens aan je armen en je benen en je ribben. Dat is allemaal heel hard.” Lucas voelt en knikt bevestigend. “Maar je hebt ook zachte delen. Voel maar eens aan je armen en benen. Rond het hard zit ook nog een beetje zacht. En dat zachte, dat zijn je spieren.” Lucas voelt en vraagt. “Kun je ook harde kanker krijgen of alleen maar zachte?” Ik onderdruk een lachje en zeg dat je harde en zachte kanker kunt krijgen. Lucas eet rustig verder. Plots zegt hij: “Mama, ik ben blij dat ik zachte kanker heb, want daarvan kun je sneller genezen dan van harde kanker.” Verrast vraag ik: “Ah ja, waarom dan wel?” Lucas, heel ernstig en overtuigend: “Omdat zachte dingen gemakkelijker te eten zijn dan harde dingen. Chemo Kasper zal de zachte kankercelletjes veel sneller kunnen opeten dan de harde he mama? Want voor de zachte celletjes moet hij veel minder hard bijten. Dus ik zal sneller genezen!” En tegen zoveel kleuterlogica weet mama weer heel eventjes niks in te brengen …

5 gedachten over “Zachte kanker”

  1. Wat een pienter ventje toch!
    Het is echt leuk om je mooi geschreven verhalen te volgen hier! Ik heb echt ongelooflijk veel respect voor je aanpak van dit alles Diewer!!! Ik duim hard voor jullie allemaal!
    xxx

  2. ’t Is waar, die verhalen zijn prachtig. Van heel pakkend, over naar erg ontroerend, maar altijd met een gezonde mix humor. Hoe Lucas, maar ook jullie, hiermee omgaan, is fantastisch. Hoe Lucas hiermee omgaat, hangt in zeer grote mate af van de reacties van zijn omgeving. In je verhalen herken ik zo Lucas, zijn ogen groot (bijna boos kijkend) als hij nadenkt, zijn guitige lach als hij lacht, zijn ondeugend karakter als hij ondeugend wil zijn. Moge het dus duidelijk zijn dat jullie “oude” Lucas niet verdwenen is. Hij moet nu wel heel snel “volwassen” worden, maar krijgt nog volop de kans om “kind” te zijn. Mooi!!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.